Poznań zawsze nazywano miastem muzycznym, a wszystko dlatego, że muzyka tu lubią od czasów założenia miasta. Miejscowi uwielbiają wszystko, co wiąże się z muzyką, instrumentami, historią i zawsze starali się zachować całą zdobytą wiedzę i doświadczenie.
Dlatego w Poznaniu mieści się duża liczba teatrów i sal koncertowych, często organizowane są koncerty uliczne i festiwale taneczne, pojawiają się zespoły muzyczne i orkiestry.
Instrumenty muzyczne to coś, co można przekazywać z pokolenia na pokolenie, a tym samym zachować pamięć o tym, co być może nie jest już tak używane w dzisiejszych czasach. Takie rzadkie okazy można znaleźć w poznańskim Muzeum Instrumentów Muzycznych, pisze poznan-trend.eu.
Pierwszy w całej Polsce
Muzeum jest jedynym Muzeum Instrumentów Muzycznych w całej Polsce. Jest trzecim co do wielkości w Europie.
Zaraz po zakończeniu II wojny światowej Zdzisław Szulc – kustosz i kolekcjoner instrumentów muzycznych, zwłaszcza rzadkich, zwrócił się do Ministerstwa Kultury z chęcią otwarcia w Poznaniu muzeum. Jego prośba została wysłuchana i rozpoczęto przygotowania.
Muzeum zostało otwarte w 1949 roku, w tym samym czasie odbyła się pierwsza wystawa. Ogromna kolekcja liczy około 2,5 tysiąca egzemplarzy, w tym instrumenty z wielu miast, krajów świata oraz kontynentów – Ameryka, Azja, Afryka, Australia, Europa, począwszy od XVI wieku. Oczywiście istnieje również Polska kolekcja instrumentów z IX wieku, a także rzadkie i cenne instrumenty używane przed naszą erą – takie eksponaty są prezentowane tylko w tym Muzeum.
To Muzeum różni się od wielu innych tym, że ma rzadkie eksponaty, których nie można znaleźć nigdzie indziej, dlatego wielu koneserów muzyki przyjeżdża do Poznania tylko po to, by odwiedzić Muzeum.
To muzeum różni się od wielu innych tym, że ma rzadkie eksponaty, których nie można znaleźć nigdzie indziej, dlatego wielu koneserów muzyki przyjeżdża do poznania tylko po to, by odwiedzić Muzeum.
Placówka wchodzi w skład Muzeum Narodowego w Poznaniu. Zajmuje trzy piętra i 19 sal. Wszystkie są podzielone logiczną ścieżką i w każdym z nich prezentowane są unikalne kolekcje: każda sala jest poświęcona oddzielnemu rodzajowi instrumentu lub czasowi. Na pierwszym piętrze znajdują się kolekcje z różnych czasów, a na drugim kultura świata muzyki.
Niesamowite kolekcje reprezentują różne instrumenty: sale gramofonów muzycznych, wszelkiego rodzaju skrzypiec (w tym jazzowych), ksylofonów, dud. Poszczególne sale poświęcone pianinom, fortepianem, a instrumenty mechaniczne są dumą Muzeum. Odrębne sale przeznaczone są na polskie instrumenty narodowe, w których znajdują się książki o historii ich powstania.
Problem z nowymi technologiami
W 2017 roku Muzeum przeprowadziło rekonstrukcję – o tym ważnym wydarzeniu opowiadano nawet na jednej z ważnych prezentacji w mieście.
W Muzeum dodano multimedia – odwiedzający otrzymują tablet i słuchawki, co pozwala nie tylko zobaczyć instrument muzyczny, ale także usłyszeć jego brzmienie. Jednak często od niezadowolonych ludzi przychodzą opinie, że to największe Muzeum nie jest nowoczesne: Muzeum wyraźnie pozostaje w tyle od swoich konkurentów. Pojawiły się skargi na pracowników Muzeum, którzy nie rozdają tabletów ze słuchawkami gościom, mimo że liczba gadżetów jest przeznaczona dla dużej liczby odwiedzających.
O założycielu Muzeum
Gdy Zdzisław Szulc uzyskał zgodę na otwarcie Muzeum, od razu przystąpił do pracy. Mężczyzna był wielkim fanem muzyki, więc przekazał Muzeum swoją osobistą kolekcję instrumentów muzycznych. Na pierwszej wystawie zaprezentowano około 200 eksponatów, a kolekcja ta powiększała się na przestrzeni lat.
Szulc był nie tylko założycielem, ale także pierwszym dyrektorem Muzeum – jest pamiętany przez wszystkich jako człowiek, który włożył najwięcej wysiłku w rozkwit swojego pomysłu. Jako prawdziwy koneser muzyki znał informacje o prawie każdym instrumencie występującym w kolekcji.
