Powiadają, że muzycy to straszni perfekcjoniści. Lubią doprowadzać wszystko do perfekcji i nie mogą zaakceptować „byle jakiego” rezultatu.
Powiadają, że muzycy to perfekcjoniści. Lubią doprowadzać wszystko do perfekcji i nie mogą zaakceptować „byle jakiego” rezultatu.
Nie ma co do tego wątpliwości, jeśli pozna się twórcze życie Agnieszki Duczmal, ekskluzywnej dyrygentki, założycielki, menedżerki i dyrektorki artystycznej poznańskiej Orkiestry Amadeus. Jako pierwsza kobieta dyrygent wystąpiła w mediolańskiej La Scali – podaje poznan-trend.eu.
Jak udało jej się osiągnąć taki sukces? Dlaczego Agnieszka postanowiła związać swoje życie z muzyką? Czy to niełatwe zajęcie przyniosło jej szczęście?
Studiowała i pracowała w Poznaniu
Agnieszka Duczmal urodziła się 7 stycznia 1936 roku w Krotoszynie. Od dziecka dziewczynka wykazywała zainteresowanie muzyką i nie sposób było tego nie zauważyć. Dobre oceny w szkole, wzorowe zachowanie, skromny wygląd – tak wszyscy zapamiętali małą Agnieszkę.
Kiedy nadszedł czas wyboru placówki edukacyjnej i nowego miasta, rodzina zdecydowała, że będzie to Poznań. Nie pomylili się: w mieście tym nie tylko znajdowało się wiele uczelni muzycznych i budynków, ale także spodobało się Duczmal.
W latach 1966-1971 uczyła się w Państwowej Szkole Muzycznej w Poznaniu. W szkole tej Agnieszka uczyła się przede wszystkim dyrygentury i artyzmu, a jej nauczycielem był profesor Witold Krzemiński (jeden z najlepszych nauczycieli na wydziale). Jeszcze w czasie studiów Duczmal założyła w 1968 roku orkiestrę kameralną. Ukończyła studia z doskonałymi ocenami i miała wystarczającą wiedzę, ale nie zamierzała na tym poprzestać.
W 1970 roku Agnieszka wzięła udział w I Ogólnopolskim Konkursie Dyrygenckim w Katowicach i wygrała: zrozumiała, że zmierza we właściwym kierunku i jest w tym dobra.
W 1971 roku Duczmal dostała pracę jako asystentka dyrygenta w Państwowej Filharmonii Poznańskiej i pracowała tam przez rok. Gdy zdała sobie sprawę, że nie jest już godna stanowiska asystenta dyrygenta, ale pełnoprawnego dyrygenta, przeniosła się w inne miejsce. Tym razem dostała pracę w Operze Poznańskiej, gdzie zaproponowano jej upragnione stanowisko dyrygenta. Warto zauważyć, że nawet na początkowym etapie pracy Agnieszka dobrze radziła sobie z obowiązkami. Jej najlepszym dziełem było przygotowanie polskiej premiery opery Sen nocy letniej (Benjamin Britten).
W 1975 roku Agnieszka zdobyła nagrodę na IV Międzynarodowym Konkursie Dyrygenckim im. Herberta von Karajana w Berlinie.
W 1982 roku miała zaszczyt pojechać do Włoch, by odebrać nagrodę La donna del mondo za wielkie osiągnięcia i sukcesy w dziedzinie muzyki, kultury, nauki i działalności społecznej.
Agnieszka stała się tak znanym dyrygentem, że przyjmowała zaproszenia do występów z orkiestrami w różnych krajach.
Jest żoną Józefa Jaroszewskiego (kontrabasisty w jej orkiestrze). Mają córkę, która również została dyrygentką.
O Orkiestrze Amadeus
Jak wspomniano wcześniej, orkiestra została założona w 1968 roku przez Agnieszkę i była nazywana orkiestrą kameralną. Początkowo działała pod kontrolą innego towarzystwa, a następnie Poznańskiego Towarzystwa Muzycznego.
Kiedy w 1976 roku orkiestra zdobyła złoty medal w Berlinie, Agnieszka ucieszyła się na wieść, że przechodzi pod kontrolę Polskiego Radia i Telewizji.
W 1988 roku orkiestra zmieniła nazwę na Orkiestra Kameralna Amadeus. Agnieszka, oprócz tego, że była założycielką, była odpowiedzialna za przywództwo i kreatywność, a także była dyrygentem. Dopiero w 2009 roku orkiestra zyskała drugą kobietę dyrygenta, a ich duet stał się wyjątkowy i znany na całym świecie.
Orkiestra szybko zaczęła zdobywać popularność. Agnieszka otrzymywała coraz więcej zaproszeń z różnych krajów do występów na dużych scenach. W ten sposób Amadeus pojawił się na scenach wielu krajów europejskich, USA, Kanady, Meksyku, Japonii i Brazylii.
Ponadto orkiestra współpracowała z wieloma znanymi solistami, także polskimi. Dziś orkiestra jest znana wielu osobom: kontynuuje swoją działalność, występując na dużych scenach w różnych miastach. Amadeus często występuje na festiwalach muzycznych i dużych uroczystościach.
