Na przełomie XIX i XX wieku europejska klasa średnia szukała lekkiej i relaksującej rozrywki, często odwiedzając teatry rozmaitości. W Poznaniu bardzo popularny był teatr Kaisergarten, który omówimy bardziej szczegółowo na poznan-trend.eu.
Teatr Kaisergarten był niesamowity, mimo że został zbudowany z materiałów niskiej jakości. Można tam było oglądać sztuki teatralne, operetki, lekkie komedie, a także słuchać ulubionej muzyki i podziwiać występy słynnych akrobatów. Teatr ten znajdował się tuż za Bramą Berlińską, na obrzeżach twierdzy. Historia tej instytucji jest bardzo smutna i krótka, ze względu na likwidację fortyfikacji i budowę Dzielnicy Zamkowej.
Budowa i niezrównana architektura teatru
Kaisergarten otworzył swoje podwoje na placu Bony w 1897 roku. Budynek należał do słynnego poznańskiego browaru “Bavaria”. Wybór tego miejsca na budowę teatru nie był przypadkowy. Przez długi czas przyjeżdżały tu grupy cyrkowców, a na terenie zainstalowano karuzele, huśtawki i inne przybudówki. Browar wydzierżawił teren na 10 lat i wkrótce go odkupił. Dyrekcja zleciła budowę gmachu teatru najlepszemu wówczas biuru architektonicznemu Böhmer i Preul, znanemu z projektów wielu poznańskich kamienic.
Ze względu na pewne ograniczenia budowlane związane z bliskością fortyfikacji, Kaisergarten zbudowano z najtańszych materiałów, ale nie było tego widać, ponieważ budynek był otynkowany. Był to wydłużony budynek przykryty spadzistym dachem, z dwiema majestatycznymi wieżami, w których mieściło się publiczne wejście. We wnętrzu dominowała wielka sala o długości 24 metrów i wysokości 10 metrów. W osobnej niszy znajdowała się duża scena z kurtyną i podium dla orkiestry. Po obu jej stronach znajdowały się garderoby dla artystów, a z przodu tunel restauracyjny z bufetem po jednej stronie. Analizując to wszystko można zauważyć, że właściciele browaru nie szczędzili pieniędzy na ulepszanie teatru. Podczas przedstawień budynek mógł pomieścić 1000 widzów, choć podczas koncertów dostawiano dodatkowe stoliki, zmniejszając liczbę gości do 600.
Na szczególną uwagę zasługują niezrównane meble, wykonane na zamówienie przez słynną fabrykę mebli Kronthal i Synowie. Rzeźby rozmieszczone w całym teatrze wykonał poznański rzeźbiarz Maks Biagini. Dekoracje malarskie zamówiono u malarza Ernsta Weckmanna. Budynek posiadał oświetlenie elektryczne i gazowe. Wyposażono go także w centralne ogrzewanie parowe i nowoczesną wentylację. Teatr był więc nie tylko piękny, ale i bardzo nowoczesny. W 1898 roku wokół budynku powstał ogromny ogród z budynkiem wstęgowym, fontanną i drewnianymi pawilonami, które zimą były zamknięte, a latem otwarte.
Humor, operetki i koncerty w Kaisergarten
Uroczyste otwarcie teatru miało miejsce 2 września 1897 roku, które uświetnił koncert orkiestry Królewskiego Pułku Grenadierów z Legnicy. Zainteresowanie publiczności było ogromne. Program artystyczny Kaisergarten wzorowany był na berlińskim teatrze rozmaitości Wintergarten. Przedstawienia odbywały się codziennie, a program zmieniał się co dwa tygodnie. Mimo że bilety nie należały do najtańszych, teatr zawsze był wypełniony po brzegi. Ceny biletów na parterze wahały się od 50 pfennigów do 1,25 marki. Za miejsce w lożach trzeba było zapłacić od 1,5 do 2,50 marki.
Program artystyczny rozpoczynał się o godzinie 20:00 w sezonie letnim i o 19:00 jesienią i zimą. W każdą niedzielę odbywały się zabawy dla dzieci i festiwale piwa. Szczególnym zainteresowaniem cieszyły się występy komików i sportowców. W październiku 1898 r. „Dziennik Poznański” zamieścił ogłoszenie o występie grupy sportowców o nazwie Apollon Trio. Warto zaznaczyć, że ich występ był jednym z najtrudniejszych na deskach tego teatru.
W 1901 roku w teatrze odbywały się zawody zapaśnicze o mistrzostwo prowincji poznańskiej i śląskiej. Zimą 1900 roku stali bywalcy mogli zobaczyć Amerykanina Wilkinsa, który był uważany za najwyższego człowieka na świecie, bowiem miał on 2,5 metra wzrostu.
Zaledwie kilka lat po wynalezieniu kinematografu teatr zaczął regularnie wyświetlać filmy. Prawdziwą sensacją w 1902 roku był występ amerykańskiego zespołu pieśni i tańca „The Louisiana Amazon Guard”. W Kaisergarten odbył się również wspaniały bal kostiumowy, na którym nagrodzono właścicieli najbardziej oryginalnych kostiumów.
W 1900 roku Kaisergarten otworzył letnią scenę teatralną. Wystawiano tu głównie operetki, lekkie komedie i darmowe przedstawienia. Jeśli pogoda nie sprzyjała, przedstawienia odbywały się pod dachem w głównej sali. Odwiedzający mogli zobaczyć najpopularniejsze hity operetkowe tamtych czasów. Wśród nich znalazły się dzieła Johanna Straussa: „Zemsta nietoperza”, “Wesoła wdówka”, “Baron Cygański”, a także Karla Zellera: „Ptasznik z Tyrolu”, “Sztygar”. Trzeba zaznaczyć, że bilety na przedstawienia teatralne były dość drogie, ale dyrekcja teatru myślała również o ubogich mieszkańcach Poznania, organizując dla nich ludowe wieczory operetkowe po obniżonych cenach.
W 1905 roku historia Kaisergarten dobiegła końca, zaledwie 8 lat po jego otwarciu. Mimo bogatego programu artystycznego i ciekawej architektury, teren, na którym mieścił się teatr, został przekazany Królewskiej Akademii Niemieckiej (obecnie Collegium Minus UAM), a budynek rozebrano.
